Dört mizaç bir toplantıya girer

Gündemde “kısa bir senkron” yazıyor. Kolerik bunu “10:15’e kadar kararlar” diye duyar. Sangüen “bir izleyici kitlesi” diye duyar. Flegmatik “lütfen gerçekten kısa olsun” diye duyar. Melankolik ise ön okuma notlarını iki kez okumuş ve üç çekinceyle gelmiştir — hepsi de yerinde.

Bu insanların hiçbiri “zor insan” değil. Aynı takvim davetine dört farklı işletim sistemi gelmiş sadece; ekiplerdeki sürtünmenin çoğu da tercümansız çarpışan mizaçlardan ibaret.

Kendi mizacını bilmek faydalıdır; ekip arkadaşlarınınkini bilmek süper güçtür. Kolerik, karar vermeden önce boşluk bırakmayı öğrenir. Sangüen, sessizlerin o fikri çoktan bulduğunu fark eder. Flegmatik, sakinliğinin onay gibi okunduğunu öğrenir. Melankolik ise “yayınlanacak kadar iyi”nin gerçek bir kalite çıtası olduğunu öğrenir.

Bir sonraki toplantıda beş dakika boyunca slaytlara değil odaya bak. Dört sistemi de anında görürsün — ve bir daha görmemiş gibi yapamazsın.