Stres to rachunek, a nie nastrój

Nikt nie ma w kalendarzu spotkania „wypalenie”. I tak przychodzi o czasie, bo stres działa nie jak pogoda — działa jak rozliczenie: każdy tydzień na dopalaczu, każdy pominięty obiad i każde odruchowe „wszystko w porządku” to małe obciążenie konta, a rachunek po cichu rośnie.

Haczyk w tym, że wczesne objawy nie wyglądają jak stres. Wyglądają jak zapominanie drobiazgów, irytacja na wolną windę, zmęczenie po ośmiu pełnych godzinach snu. Kiedy zacznie wyglądać jak stres, jesteś już głęboko pod kreską.

Dobra wiadomość: konto działa w obie strony. Regeneracja to nie urlop dwa razy do roku — to małe regularne wpłaty: prawdziwe przerwy, prawdziwy sen, jedna szczera rozmowa, godzina zupełnie bez bodźców.

Kwoty rachunku nie da się wynegocjować. Można go płacić w małych ratach — albo naraz, z odsetkami.